Dream Theater powstał na początku 1985 roku, gdy dwie studenci wyższej szkoły muzycznej Berklee College of Music w środku Bostonie – gitarzysta John Petrucci również basista John Myung – postanowili zrobić garść z wolnym czasem. W jednej z uczelnianych sal prób natknęli się na żwawo walącego wewnątrz gary Mike'a Portnoya, który po dwóch dniach nagabywania dał się skłonić na wstąpienie do ich zespołu. Młodzi oraz pełni zapału muzycy od czasu razu przystąpili do prób plus komponowania muzyki. Szybko doszli do wniosku, że potrzebują klawiszowca także wokalisty. Kevin Moore – wapniak partner Petrucciego, sztubak Stanowego Uniwersytetu Nowego Jorku we Fredonii – zgodził się zasiąść zbyt klawiszami zaś jakiś Chris Collins – partner z sąsiedztwa, którego usłyszeli śpiewającego zabarwienie kolorystyczne w środku nutę utwór "Queen of the Ryche" zespołu Queensryche – wypożyczyć swojego gardła. Do pełni szczęścia brakowało im do tej pory nazwy. Zdecydowali się na Majesty – zainspirowaną słowem "majestic" (ang.) (majestatyczny, doniosły), jakim Mike Portnoy opisał końcową rozmiary utworu "Bastille Day" grupy Rush.
Portnoy, Petrucci także Myung mieli wewnątrz tym okresie wysyp innych zajęć: nauka, zajęcie także udzielanie korepetycji. Natłok obowiązków nakłonił ich do podjęcia decyzji o rzuceniu nauki także skupieniu się na zespole. Kevin Moore podobnie porzucił naukę na uniwersytecie.
Po niedługim czasie, w dalszym ciągu w środku roku 1986, Majesty wydali kasetę demo zatytułowaną Majesty demos. Demo nagrane zostało na czterościeżkowcu Mike'a Portnoya oraz zawierało 6 utworów naznaczonych wpływem zespołu Rush również innych progresywnorockowych także progresywnometalowych kapel. Nakład 1000 sztuk egzemplarzy rozszedł się w środku przeciągu 6 miesięcy wśród fanami plus rockowymi plus metalowymi magazynami. Mike Portnoy wręczył jedną kopię kasety Jimowi Matheosowi – gitarzyście zespołu Fates Warning – za sprawą czemu nagranie żwawo rozprzestrzeniło się na progresywnometalowej scenie muzycznej.
Krótko po wydaniu dema pewna jazzowa zgrupowanie z Las Vegas zagroziła zespołowi podjęciem kroków prawnych do wnętrza związku z naruszeniem praw autorskich. Chodziło o nazwę zespołu: okazało się, że jazzowcy z Vegas nazywali się w ten sposób samo – Majesty. Kilka nazw przewinęło się zanim wybrana została ta ostateczna – Dream Theater. Niektóre z nich to "Glasser", "M2", "Magus", "Ytse Jam". Pewnego dnia Mike Portnoy dostał wiadomość odkąd swojego ojca – Howarda – który opisywał mu seans filmowy do wnętrza miasteczku Monterey do wnętrza Kalifornii nazywające się "Dream Theater". Nazwa ta spodobała się zespołowi w taki sposób bardzo, że postanowili wyzyskać ją na nazwę swojego zespołu.
W listopadzie 1986 roku – po kilku miesiącach wspólnego tworzenia oraz koncertowania – Chris Collins, którego wyobrażenie rozwoju twórczego nie zgadzała się z wizją pozostałej czwórki, opuścił zespół. Pod skraj 1987 roku, jego obszar zajął Charlie Dominici – gitarzysta także wokalista zespołu Franke and the Knockouts. Dream Theater zaczął znowu dodatkowo nadal intensywniej koncertować w środku Nowym Jorku plus okolicach. Słuch o nich dotarł wewnątrz końcu do Mechanic Records – oddziału korporacji muzycznej MCA (Music Corporation of America). "Mechanicy" zwęszyli transakcja w środku wypromowaniu "Dreamów" oraz zespól podpisał wewnątrz 1988 roku osobisty największej rangi kontrakt płytowy od chwili razu rozpoczynając prace nagraniowe.
Album When Dream and Day Unite został wydany 6 marca 1989 roku, z multum mniejszym niż zbiór oczekiwał rozgłosem. Pierwsza koncertowa trasa promocyjna obejmowała 5 koncertów w środku stanach Nowy Jork także Rhode Island. Po czwartym Charlie Dominici został wyrzucony z zespołu z powodu osobistych również twórczych konfliktów z pozostałymi muzykami. Charlie zaśpiewał jednakże kiedyś jeszcze, w krótkim czasie po zwolnieniu, podczas gdy zespól Marillion poprosił Dream Theater o inauguracja ich koncertu do wnętrza Nowym Jorku.